Niederländisch Nederlands

Informationen zur niederländischen Sprache und Kultur

Stand der Bearbeitung: 9.9.2008
Zuletzt aktualisiert: 13.9.2008

Dressurreiten

Olympische Spiele 2008

Nikolaus Schmidt: Zurück zu den guten alten Zeiten. Der Tagesspiegel Nr. 19994, 14.8.2008, S. 27
WETTKAMPF DES TAGES. Lange waren sie unschlagbar – dann kamen die Niederländer.
Heute wollen die Deutschen mit Gold im Mannschaftswettbewerb die Vorherrschaft über das Dressurreiten wiedererlangen.
Isabell Werth hat sich für das Einzelfinale eine knifflige Kür ausgedacht, mit der sie viele Punkte holen kann. Doch auch ihre Konkurrentin Anky van Grunsven ist sehr gut vorbereitet.
Es gab Zeiten, da wusste ein deutscher Reiter, der ins olympische Dressurteam berufen wurde, dass er mit einer Medaille nach Hause kommen würde – sofern er nicht gerade vom Pferd fiel. Olympiasiege im Dressurreiten waren ein fester Posten in der deutschen Medaillenbilanz: mindestens eine Goldmedaille für das Team, vielleicht noch eine Einzelmedaille oder zwei. Damit ist es vorbei: Im vergangenen Jahr wurde die deutsche Championatsmannschaft auf dem Dressurviereck zum ersten Mal seit 1976 geschlagen, von den Niederländern bei der Europameisterschaft in Turin.
Das Duell zwischen den beiden Dressurgroßmächten bestimmt auch die Wettkämpfe in Hongkong. Für die Deutschen begann es am Mittwoch viel versprechend: Schwungvoll und fehlerfrei ritt Heike Kemmer, die erste Reiterin des deutschen Teams mit ihrem Pferd Bonaparte durch das Dressurviereck. Sie erhielt 72,25 Prozentpunkte, die beste Note bis dahin und deutlich mehr als der erste Reiter des niederländischen Teams, Hans-Peter Minderhout auf Nadine (69,625), der damit deutlich unter den Erwartungen blieb.
"Ich bin sehr zufrieden", sagte Heike Kemmer. "Ich glaube, dass mein Pferd nichts hätte besser machen können. Die Noten sind zwar nicht sehr hoch, aber wichtig ist doch, dass am Ende die Relation stimmt." Die 46-jährige gebürtige Berlinerin, die jetzt in der Nähe von Soltau lebt, war vor allem zufrieden, dass ihr Pferd Bonaparte sich nicht wie schon bei früheren Gelegenheiten hat ablenken lassen...
Denn auch wenn die Dressur federleicht aussieht – für Pferd und Reiter sind die komplizierten übungen sportliche Schwerstarbeit. Damit sich ein Pferd wie von unsichtbarer Hand geführt durch das 20 x 60 Meter große, genau abgesteckte Viereck bewegt, bedarf es jahrelangen Trainings und perfekter Harmonie. Denn nur wer seinem Pferd mit kleinsten Hilfen und Zeichen zu verstehen geben kann, ob es nun seitwärts, auf der Stelle oder doch geradeaus traben soll, kann dabei auch noch elegant im Sattel sitzen. Und um die ästhetische Vorstellung perfekt – und auch für Laien-Zuschauer interessant – zu machen, gibt es zu den Dressurübungen des Grand Prix Special auch noch Musik.
Eine die diesen Sport nahezu in Perfektion beherrscht, ist die deutsche Dressurreiterin Isabell Werth. Die Kür, die sie mit ihrem 14-jährigen Hannoveraner Satchmo zeigen will, gilt als besonders schwierig – und kann ihr daher viele Punkte einbringen. Fünf Mal hat sie schon olympisches Gold gewonnen – einmal in der Einzelwertung, viermal mit der Mannschaft – und einmal Silber. Ihre stärkste Konkurrentin Anky van Grunsven kommt, woher wohl, aus den Niederlanden. Auch sie ist zweifache Olympiasiegerin. Und auch van Grunsven hat sich eine knifflige Kür zurechtgelegt. Jeder Ton der speziell ausgewählten und zusammengeschnittenen Musik ist ganz genau auf die Bewegungen ihres 14-jährigen Salinero abgestimmt.
Wenn heute Abend die Medaillen für die Mannschaften verteilt sind, geht es bei diesen beiden Damen möglicherweise wieder um den Olympiasieg. Denn dass beide zu den 25 Besten des Grand Prix gehören werden, gilt schon vorab als selbstverständlich. Im Grand Prix Special, einer Aufgabe mit festen Lektionen, und der Kür, der freien Wahl der Lektionenfolge mit selbst gewählter Musik, entscheidet sich dann, wer auf dem Treppchen steht. Die Ergebnisse beider Prüfungen werden zusammengezählt. Bewertet werden die Dressurprüfungen von Richtern, die, ähnlich wie beim Turnen, Punkte vergeben. Offensichtliche Fehler sind zum Beispiel ein verpatzter Galoppwechsel oder ein Scheuen des Pferdes.
Erstmals seit 1984 dürfen in Hongkong nur noch drei statt vier Reiter pro Nation starten. Jedes Ergebnis zählt, es gibt kein Streichergebnis. Die deutsche Reiterin Heike Kemmer sieht der niederländischen Herausforderung jedoch gelassen entgegen: "Ich denke, wir können es schaffen. Wir haben uns im Training hier in Hongkong ganz auf uns konzentriert, an unseren Schwächen gearbeitet, nicht rechts und links geguckt." Klar ist jedoch: Auch in Hongkong wird den Deutschen keine Medaille in den Schoß fallen. Ganz große Pessimisten sprechen sogar von Bronze, denn nicht nur die Niederländer, auch die Reiter aus den USA, die vom früheren deutschen Bundestrainer Klaus Balkenhol trainiert werden, haben aufgeholt. Mit 70,417 zeigte die erste Reiterin des US-Teams, Courtney King auf Mythilus, dass aus dem Duell auch noch ein Dreikampf werden kann.
...

Nikolaus Schmidt: Goldene Pirouette. Die deutschen Dressurreiter gewinnen in Hongkong - vor Dauerkonkurrent Niederlande. Der Tagesspiegel Nr. 19995, 15.8.2008, S. 21
Zum Schluss hing alles an Isabell Werth. Doch die letzte Reiterin des deutschen Dressurteams bewahrte die Nerven, absolvierte die Pirouetten und Traversalen der schwierigen Grand Prix Spezial Prüfung fehlerfrei – und gewann Gold für ihr Team. Somit siegten die Deutschen seit den Spielen von Montreal 1976 zum achten Mal, bei den Boykottspielen von Moskau konnten sie kein Gold holen.
So leicht und selbstverständlich, wie Werths Ritt aussah, so unsicher war der Sieg der Deutschen bis zuletzt. Denn deren stärkste Konkurrenten, die Niederländer, waren dem deutschen Team dicht auf den Fersen. Nachdem die Deutsche Heike Kemmer bereits am Mittwoch einen tadellosen Ritt gezeigt hatte, waren nun ihre Mannschaftskolleginnen Nadine Capellmann und Isabell Werth gefragt. Mit ihrem Pferd Elvis gelang Capellmann eine gute Vorstellung, die von den Richtern – nicht gerade großzügig – mit 70,083 Prozentpunkten bewertet wurde. Die Aachenerin, Weltmeisterin 2002, ritt konzentriert ein, ihr Fuchs Elvis benahm sich tadellos und würdigte die große bunte Videowand keines Blickes. Über die niedrige Benotung durch die Richter sagte Capellmann: "Das ist nun mal so bei Olympia, das weiß man vorher. Aber ich habe meine Hausaufgaben gemacht, mein Pferd ging viel besser als noch vor drei Wochen in Aachen."
Die Führung der deutschen Equipe, nach dem Ritt von Capellmann bereits auf zwei Prozentpunkte geschrumpft, hielt jedoch nur bis zum Ritt der gefürchteten Konkurrentin aus den Niederlanden, Anky van Grunsven. Still war es im Stadion, als die Niederländerin einritt, einzig die Streichmusik dudelte leise aus den Lautsprechern, der schwarze hannoversche Wallach Salinero glänzte vor Schweiß. Er ging sehr korrekt, vor allem die schweren Lektionen Piaffe, Passagen und die Übergänge zwischen beiden, gelangen fehlerlos.
Bei der Piaffe trabt das Pferd auf der Stelle. Dies soll möglichst so aussehen, als schwebe das Tier kurzzeitig über dem Boden. Die Übung muss schwungvoll sein und darf nicht ruckartig wirken. Kein Problem für Salinero und van Grunsven. Einzig bei der letzten Aufstellung zum Gruß der Richter trippelte der Wallach nervös hin und her, das gibt normalerweise Abzüge. Diesmal nicht: Das Paar erreichte eine hohe Wertung von 74,750 Prozentpunkten und verdrängte Deutschland auf den zweiten Platz. Nun hing alles an Deutschlands letzter Reiterin, der vierfachen Olympiasiegerin Isabell Werth und ihrem Pferd Satchmo, die erst am späten Abend startete. Und Werth profitierte von ihrer Turniererfahrung. Konzentriert und ruhig absolvierten sie und Satchmo alle Lektionen fehlerfrei und verwiesen die Niederlande auf den zweiten Platz.
...
Beim Duell Deutschland-Niederlande waren die anderen Mannschaften nur Staffage. Die drei Dressurreiter aus den USA, erfolgreich in den olympischen Wettbewerb gestartet und trainiert vom früheren deutschen Bundestrainer Klaus Balkenhol, hatte sich zunächst Hoffnungen auf eine Bronzemedaille gemacht, patzten aber im Viereck. Vom schlechten Abschneiden der USA profitierten hingegen die Dänen. Das Team um Nathalie von Sayn-Wittgenstein, die Nichte der dänischen Königin, gewann Bronze.

Mark Misérus: Zoals altijd blijft alles bij het oude. de Volkskrant 15 augustus 2008, blz. 17
Paardensport
Dressuur, finale teams
- Nederland krijgt bekendste medaille omgehangen: zilver.
Er werd gespeculeerd over een machtswisseling en gepocht over gekeerde kansen. Maar uiteindelijk repeteerde de historie zich in Hongkong en kwam de twaalfde olympische titel voor de Duitse dressuurruiters geen moment in gevaar.
Het brons voor Denemarken was nog verrassender dan het zilver van Anky van Grunsven, Imke Schellekens-Bartels en Hans Peter Minderhoud. Nederland kreeg de medaille omgehangen waaraan het door de jaren heen gewend is geraakt.
'Ik heb van deze landenwedstrijd niet de koude rillingen gekregen', stelde bondstrainer Sjef Janssen vast. Zijn ruiters deden met hun paarden wat ze konden, maar uiteindelijk moesten ze zelf oordelen: net niet goed genoeg. Zo bleef alles bij het oude.
Een landenwedstrijd bij een internationaal toernooi duurt twee dagen. Woensdag was de langverwachte olympische strijd al van elke spanning ontdaan.
'Ik ben bang dat er iets is beslist', zei Schellekens-Bartels na haar optreden en dat van Minderhoud. Door de loting moest Nederland met twee ruiters van start op de openingsdag, terwijl alleen Van Grunsven donderdag mocht rijden. Voor onder meer de Duitsers was het net andersom. Een tussenklassement viel zo niet op te maken, wat het gebrek aan opwinding ook al niet ten goede kwam.
Minderhoud had daarbij de pech als eerste dressuurruiter van allemaal zijn proef te moeten afwerken. Het geldt niet als voordeel in een sport waarin het oordeel van de jury zo zwaar weegt. De scherprechters, in een andere olympische samenstelling, gaan het liefst voorzichtig van start met het toekennen van hun scores.
De magere uitslag was de debutant niet zozeer aan te rekenen. Minderhoud concludeerde terecht geen fatale fouten te hebben gemaakt. Maar zijn merrie Nadine had te lijden onder een enorme plasdrang, die zeker van invloed zal zijn geweest op de score van ruim 69 procent. Minderhoud zei op meer te hebben gehoopt.
Ook Schellekens-Bartels werd tegen haar zin verrast door haar paard. Midden in haar proef stak Sunrise zijn tong boven het bit uit naar de jury, zoals hij in juni ook al deed bij het CHIO. Het kostte 'een vracht punten', stelde de dochter van Tineke Bartels, de winnares van het teamzilver in '92 en '96.
De amazone hield wel de nummer twee van Duitsland, Nadine Capellmann, achter zich. Maar om de ontbrekende punten van Minderhoud te compenseren, was Anky van Grunsven gedwongen koers te zetten naar haar wereldrecordscore van 81 procent. Dat dat mogelijk was in vreemde omstandigheden, werd bij voorbaat onwaarschijnlijk geacht.
'Niet mijn beste proef ooit', keek Van Grunsven terug op haar danspartij met Salinero, de gouden ruin van Athene 2004. Ze zal er niet rouwig om zijn dat het resultaat voor het individuele klassement niet meer meetelt.
In de Grand Prix Special (zaterdag) en de kür op muziek (maandag), haar sterkste onderdeel, blijft ze onverminderd kanshebber voor een derde solotitel op rij.
Een podiumplaats is al genoeg om het record te evenaren van Inge de Bruijn, die in het badwater van Sydney en Athene tot acht medailles kwam. Van Grunsven heeft bij het bereiken van die mijlpaal in dat geval twee Spelen meer nodig gehad, wat logisch is in een sport die veel minder finales kent.
Of het goud wordt, is na de teamwedstrijd helemaal niet meer te voorspellen. In Hongkong streefde Isabell Werth een van Nederlands bekendste sporters brutaal voorbij. De score van de Duitse lag bijna twee procentpunten hoger dan de 74,75 van Van Grunsven.
Op het tv-scherm waren ook de verschillen tussen hun miljoenenpaarden duidelijk zichtbaar. De piaffes, passages en pirouettes oogden het sierlijkst en soepelst bij Satchmo, die volgens Werth tot zijn oogoperatie lange tijd 'tussen geniaal en waanzinnig' zwalkte.
Salinero geldt daarentegen als expressiever ('heter', in hippisch jargon), maar daardoor moet Van Grunsven hem soms afremmen. 'Opvallend onrustig' noemde zijn berijdster hem donderdagnacht, Chinese tijd.
Met weer een ereplaats erbij verstevigde de paardensport zijn positie als een van de meest succesvolle Nederlandse olympische sporten, met zwemmen en wielrennen. De 21 medailles werden vooral binnengebracht door de dressuurploegen, vrijwel steeds in een andere samenstelling.
Met het zilver was volgens Janssen in elk geval de vierde plaats van 2004 rechtgezet. 'Daar waren we heel ziek van.' ...

Bildunterschrift. de Volkskrant 20 augustus 2008, blz. 1
Voor de Nederlandse paardensport is Anky van Grunsven de Olympische Spelen. In Hongkong, waar de hippische wedstrijden worden gehouden om een eventuele uitbraak van een veterinaire ziekte te kunnen controleren, deed ze haar bijnaam 'koningin van de dressuur' opnieuw eer aan. Overtuigend sloeg ze toe in de kür op muziek, en volbracht ze een unieke trilogie. Na Sydney (2000) en Athene (2004) was er weer goud voor de vrouw die het dansen te paard naar een hoger niveau heeft getild. Van Grunsven profiteerde van de pech bij haar Duitse rivale Isabell Werth, wier paard even de weg kwijt was. Maar ook zonder hulp hat ze het vermoedelijk gered...

Vokabelsuche im Wörterbuch Deutsch-Niederländisch / Niederländisch - Deutsch - woordenboek Duits - Nederlands / Nederlands - Duits (im Aufbau - in de opbouw)

Mark Misérus: Gaat ze nog door of stopt ze ermee?. de Volkskrant 20 augustus 2008, blz. 15

Paardensport
Dressuur
- Nooit had Anky van Grunsven het zo zwaar als in Hongkong.
Voor de Spelen bekende Anky van Grunsven dat ze nog geen aardappel kan koken. Hoe het elektrische fornuis thuis in Erp werkt, ontdekte ze vorig jaar pas. In de keuken staan interesseert haar niet, gaf ze er als verklaring bij. Maar in de dingen die haar wel bezighouden, wil ze zonder meer de beste zijn van allemaal.
In Hongkong kreeg ze dinsdag wederom de bevestiging waarnaar ze weer vier jaar was blijven zoeken. Er was uiteindelijk niemand die aanspraak mocht maken op het goud, de derde titel op rij voor de 40-jarige succesamazone die in 1988 debuteerde met de 26ste plaats, nog op de rug van Prisco.
Met haar achtste olympische medaille evenaarde ze het record van Inge de Bruijn. Of Van Grunsven van plan is de zwemster voorbij te gaan als de meest succesvolle Nederlandse olympiër aller tijden, werd dinsdag niet duidelijk. Er werd vanuit bepaalde hoeken wel op een zeker antwoord gehoopt.
De Duitse krant Frankfurter Allgemeine plaatste na de uitkomst van de wedstrijd direct een stuk op de site waarin een eerdere uitspraak van Van Grunsven nog eens werd aangehaald. Tegen de internationale pers had ze zich laten ontvallen dat haar olympische carrière in China zou eindigen. In Duitsland was de vlag uitgegaan.
Er bleek wellicht te vroeg gejuicht. 'Natuurlijk gaan we door', zei bondstrainer Sjef Janssen onomwonden toen de buit binnen was. Hij rekende voor dat Salinero bij de WK in Kentucky in 2010 'pas' 16 jaar is. Bij de volgende Spelen in Londen, zou het paard even oud zijn als Bonfire toen Van Grunsven met goud delven begon in Sydney, 2000. 'Dat moet kunnen', oordeelde Janssen.
De trainer wilde in elk geval niet degene zijn die over het lot van zijn vrouw besliste. Maar zijn gevoel zei dat Van Grunsven 'onder bepaalde voorwaarden' wil doorgaan tot Londen. Als Salinero nog fit genoeg is of zich een even kansrijke vervanger voor goud aandient. Tot een recreant wil de sportvrouw niet afglijden.
De discussie over de toekomst kreeg geen einde. Na afloop van het toernooi herhaalde Van Grunsven dat ze over twee jaar in Amerika haar laatste wedstrijd rijdt. Ze acht het de hoogste tijd meer energie in het moederschap steken, omdat ze Yannick van 3 en Ava Eden (bijna anderhalf) niet nog jaren 'kan blijven meeslepen'.
Maar een leven buiten de schijnwerpers vindt ze ook moeilijk voor te stellen. Ze moet er niet aan denken dat anderen met de eer gaan strijken als zij er niet meer bij is. Janssens reactie, en die van de bond, lagen in de trant van: eerst zien, dan geloven.
De records die lonken, zullen haar elk geval niet over de streep kunnen trekken. Het is het plezier dat Van Grunsven nog steeds drijft, en de absolute wil om de beste te zijn. Ze refereert nog vaak aan haar prestatie bij Indoor Brabant, twee jaar geleden. Zelfs nadat ze er een wereldrecordscore had gevestigd van 87,9 procent, kon ze verbeterpunten vinden. Ze noemt zichzelf 'niet snel ontevreden', maar gezond kritisch.
In de Hongkong Jockey Club was er geen reden het eigen optreden aan een nadere inspectie te onderwerpen. Het ging misschien te ver om te zeggen dat ze het goud in de schoot kreeg geworpen. Maar toen ze vernam hoe Isabell Werth haar paard Satchmo voor de tweede keer zag blokkeren bij een onderdeel dat zwaar telt, kon ze bijna op haar lauweren rusten.
'Dat haalde de druk eraf', zei ze. Risico's nemen om de lichte achterstand op Werth in te halen, hoefde niet meer. De score van 82,4 procent – gemiddeld 78,68 – was ruim voldoende om haar Duitse rivale naar het zilver te verwijzen. Werth zelf had na haar eigen kür genoeg gezien en wachtte de einduitslag al niet meer af.
Als het goud van Sydney het 'allermooiste' was en dat van Athene 'het alleremotioneelste', was haar meest recente succes de titel waarvoor ze het diepst had moeten gaan. 'Dit nooit meer', was het eerste dat ze zei toen het juryoordeel was geveld. Nooit had ze in haar vijftienjarige carrière aan de top zo onder druk gestaan.
'Verschrikkelijk', noemde ze het de afgelopen dagen. De rol van topfavoriet had voor het eerst als een loden last op haar gewerkt. 'Eigenlijk zijn de Spelen helemaal niet zo leuk', zei ze over de krachttoer om met een levend dier toe te werken naar het grootste piekmoment van allemaal.
...

Nikolaus Schmidt: Ausraster bei der Piaffe. Der Tagesspiegel Nr. 20000, 20.8.2008, S. 24
Isabell Werth präsentierte mit ihrem Pferd Satchmo die schwerste Dressur, die jemals auf der Welt gezeigt wurde – doch nach einem fatalen Fehler des Hannoveraners reichte es nur zu Silber.
Die Niederländerin Anky van Grunsven hat zum dritten Mal in Folge Gold in der olympischen Dressur gewonnen. Damit stellte sie einen neuen Rekord auf. Den Sieg verdankt sie vor allem den Patzern, die ihrer Konkurrentin Isabell Werth in beiden Wertungsprüfungen, dem Grand Prix Special und der Musikkür unterliefen. Jeweils in der Piaffe blockierte Werths 14-Jähriger Hannoveraner Satchmo, ging nicht mehr vorwärts, versuchte zu bocken und zu steigen. Das kostete Punkte in beiden Prüfungen, in denen Werth bis dahin souverän geführt hatte. So blieb der 39-Jährigen die Silbermedaille, die dritte nach Barcelona 1992 und Sydney 2000, die zu ihren fünf Goldmedaillen hinzukommt.
...
Isabel Werths Kür war gespickt mit Schwierigkeiten, wohl die schwerste, die auf einem Dressurviereck jemals gezeigt wurde. Der Hannoveraner Satchmo flog übers Viereck, elastisch und schwungvoll, und auch nach dem Desaster ritt Werth weiter, als ob nichts gewesen sei. Doch nach ihrem Ritt frage sie sich, warum sie nicht auf die schwierige Lektion verzichtet hatte, die zum Ausrasten des Pferdes führte. In der Kür ist die Wahl des Programms ja, anders als im Grand Prix, frei. "Ich habe es riskiert, aber bedaure es."
Van Grunsven konnte nach dem Aussetzer von Satchmo auf Sicherheit reiten. Ihre Kür kam an die Schwierigkeiten von Satchmo nicht heran, aber ihr schwarzer Wallach führte alle Lektionen brav aus und wurde routiniert durchs Viereck gesteuert. Nur die letzte Lektion, bei der das Pferd bewegungslos stehen vor den Richtern soll, wurde nicht ausgeführt. Van Grunsven ritt einfach weiter und riss die Arme hoch. Doch das konnte ihren Sieg auch nicht mehr gefährden.
Es wird vielleicht das letzte Duell der beiden besten Dressurreiterinnen der Welt auf olympischem Parkett gewesen sein. Van Grunsven kündigte an, dass sie vor den Olympischen Spielen in London 2012 zurückziehen werde. Isabell Werth aber wird weitermachen. Auch wenn sie gestern nicht zufrieden war.
Ganz anders Heike Kemmer, die auf Bonaparte mit dem besten Ritt ihres Lebens die Bronzemedaille gewann, ihre erste Einzelmedaille bei einem Championat. Doch wegen Anky van Grunsven kamen die beiden deutschen Medaillengewinnerinnen um ihre Ehrenrunde im Galopp: Weil Salinero dabei regelmäßig durchgeht, wurde sie im Trab geritten.

Mark Misérus / John Volkers: 'Ze staat voor olympische heldendom'. de Volkskrant 21 augustus 2008, blz. 17
Peiling
Anky van Grunsven
- In Hongkong won ze haar derde olympische titel op rij. Hoe kan iemand zo lang aan de top van de dressuur blijven staan?
Sjef Janssen, trainer en echtgenoot: 'Het besef over wat zij heeft gepresteerd, is er nog niet. Na de huldiging hebben we een groot feest gehad, dat heeft wel even geduurd. Ik zie ook direct het betrekkelijke van het succes in. Als we thuis zijn, gaan we gewoon weer met de andere paarden de wei in.
'Na Sydney wist ik al met wat voor iemand ik te maken kreeg. Ze is volgens mij qua karakter nog dezelfde als toen ze werd geboren. Ze is zo gruwelijk met haar benen op de grond blijven staan. Dat komt trouwens ook door de paarden.'
Peter Murphy, adviseur van NOC*NSF en stal Van Grunsven: 'Zij is een bloeier. Op het moment dat het moet gebeuren, stijgt Anky boven zichzelf uit. Dat is het kenmerk van de uitzonderlijke topsporter. Zij zet een wereldstandaard plus neer in haar trainingen, ik noem dat ook wel wereldstandaard XXL. Gewoon top is niet goed genoeg.'
Mark Huizinga, judoka met drie medailles in drie achtereenvolgende toernooien: 'Drie keer op rij goud, dan moet je uitzonderlijk goed zijn. Ik ken haar te weinig om de details van haar aanpak goed te kennen. Maar zij komt uit in een sport die onderdeel is van haar bedrijf. Paardensport is een bedrijfstak.
...
Janssen: 'We hebben het geluk dat we in onze sport lang meekunnen. Maar we maken ook minder kans op medailles. In het zwemmen kun je er vijf of acht per toernooi winnen.'
Marcel Sturkenboom, directeur sport NOC*NSF: 'Anky staat voor olympisch heldendom. Drie keer olympisch kampioen, maar met twee paarden. Ze heeft de ervaring met Bonfire gebruikt om weer zo ver te komen met Salinero. Ik heb wel naast dat paard gestaan, dat is één brok energie. Als je ziet hoe zij dat dier rijdt, dan heb je diep respect.
'Anky vormt het gezicht van een sport, waarin in Nederland meer dan een miljard euro per jaar omgaat. De economische betekenis van zo'n sporttak wordt danig onderschat.'
Tineke Bartels, collega in de dressuurploeg bij de Spelen van 1988 tot en met 1996 en bondscoach bij de Young Riders dressuur: 'Giga. Fantastisch. Dankzij haar komt er meer belangstelling in de dressuurwereld. Elke impuls is er één die we goed kunnen gebruiken. Ik heb haar altijd heel hoog zitten. De successen zijn echt haar eigen verdienste en die van Sjef. Ze hebben er hun leven voor opgeofferd.'
Marjolein Eijsvogel, hockeyster 1984 en '88, olympisch kampioene: 'Mijn carrière had drie Spelen kunnen zijn, als die van Moskou niet geboycot waren. Anky heeft er nu zes. Mijn vader, Hans, was destijds de tv-verslaggever. Hij was overtuigd van haar kwaliteiten. Dat is allemaal uitgekomen.'
Sturkenboom: 'Zij houdt Nederland op olympisch niveau. Ze heeft het zwaar gehad, maar ze stond er weer.'

Mehr zum Pferdesport, s.
Weltreiterspiele 2006 - wereldruiterspelen 2006
Trabrennen
Springreiten

Zurück zum Seitenanfang

Trainingsmethoden

Katja Reimann: Gefühle gesucht. Der Tagesspiegel Nr. 20003, 23.8.2008, S. 25
... ... ...
Aber auch beim Dressurreiten gibt es fragwürdige Trainingsmethoden. Vor vier Jahren kam heraus, dass Spitzenreiterinnen wie Anky van Grunsven ihre Pferde besonders weit "aufrollen". Dabei wird der Hals des Pferdes – gegen seine natürliche Haltung – so stark gebeugt, dass die Tiere mit den Schnauze die eigene Brust berühren. Damit soll eine Haltung geübt werden, die Kampfrichter sehen wollen.
S. auch: Springreiten

Zurück zum Seitenanfang

Diese Seite ist Teil der Extraseiten.

Über weitere Informationen, die ich auf diese Seite stellen kann, würde ich mich freuen: E-Mail an info@infos-fuer-alle.de. Ik ben ook blij als u mij informatie in het Nederlands stuurt.