Niederländisch Nederlands

Informationen zur niederländischen Sprache und Kultur

Stand der Bearbeitung: 16.1.2004
Zuletzt bearbeitet: 14.5.2008

Het Nederlandse Duitslandbeeld (o.a. Bevrijdingsdag en Dodenherdenking) -
das Deutschlandbild der Niederländer (u.a. Befreiungstag und Gedenken an die Toten)

Geschichtliches, erzählt von P. Hobma, Niederlande
Webseiten zu Bevrijdingsdag
Webseiten zu Dodenherdenking
Nederland ontdekt Duitsland
Die Niederlande entdecken Deutschland
Niederländer entdecken Deutschland neu
Vlucht over de grens
De hoofdstad van Duitsland, Berlijn
Woher kommen die Berliner Touristen?
Übrigens...
Redenen om van Duitsland te houden
Vrijheid, blijheid, camper
Freiheit, Heiterkeit, Camper
Statistisches Bundesamt: Campingtourismus 2003: 11% mehr Übernachtungen
Nederlander verkent Europa - Die Niederländer erkunden Europa
Ausgaben der Niederländer in Deutschland
Niederländer heiraten am liebsten deutsche Frauen
Die "offiziellen" Niederlande
Instroom in Nederland - topvijf landen van herkomst
Vertrek Duitse militairen klap voor Budel (niederländischer Ort nahe der belgischen Grenze)
Ex-DDR is niet langer bodemloze put
Die Deutschen (in Schweizer Augen)

Geschichtliches, erzählt von P. Hobma, Niederlande:
Über den 2. Weltkrieg kann ich so einiges erzählen, obwohl ich ihn zum Glück selbst nicht miterlebt habe. Ich besitze mehrere Geschichtsbücher über diese Epoche.
Genau wie jetzt kamen bereits in den 1930er Jahren viele Asylbewerber nach Holland. Es waren meist Juden usw. aus den deutschen Ländern. Der damalige Premierminister, ein konservativer Christdemokrat namens Colijn, ließ manche zurückschicken. Einige Juden fielen so in die Hände der SS und starben in einem KZ. Für die anderen ließ er in Westerbork (Provinz Drente) ein Sammellager bauen. Während der deutschen Besatzung wurde das 1940 ein KZ. Auch jetzt gibt es solche Einrichtungen, sie heißen "uitzetcentra" (Abschiebungszentren). Jedoch wird den Leuten ein menschenwürdiges Dasein garantiert. Sie haben dort ein Obdach, bekommen zu essen und ein geringes Taschengeld, haben jedoch kein Recht auf Arbeit und Schulung. Wenn sie die Asylprozedur verlieren, müssen sie in ihr "Heimatland" zurück.
Meine Großeltern bekamen 1941 deutsche Unteroffiziere einquartiert. Einer war noch jung und bekam zu Weihnachten großes Heimweh, und er wurde von meinem Opa getröstet. Ein anderer hat meinem Opa noch Post aus Königsberg geschickt, ist aber danach verschollen, als Königsberg russisch wurde. (Wie Sie wissen, heißt die Stadt jetzt Kaliningrad). Noch ein anderer wußte, daß mein Onkel illegale Zeitungen der Widerstandsbewegung austrug, hat ihn aber nicht angezeigt, weil Opa und Oma ihn als Gast betrachteten statt als Feind. Sie handelten so, weil sie das als Christenpflicht betrachteten. Als Dank erhielten sie auch Anfang 1945 heimlich etwas Fleisch aus der Kantine der Wehrmacht.
Der Winter 1944-1945 ist in Holland bekannt als Hungerwinter. Die Alliierten hatten Belgien und die niederländischen. Provinzen Brabant und Limburg schon teilweise befreit. Die Schlacht um Arnheim (September 1944) wurde jedoch verloren, teils weil die Briten versäumten, Auskünfte des niederländischen Widerstandes über SS-Verstärkungen zu berücksichtigen. Die "illegale" niederländische Regierung in London rief zum Eisenbahnstreik auf. Der Winter war streng. Das führte - zusammen mit der Zwangsdeportierung junger Männer nach Deutschland (sie mußten Schanzen graben) - zu einem Zusammenbruch der Lebensmittelversorgung. Viele Männer tauchten unter oder schlossen sich der Widerstandsbewegung an. Einmal haben Widerstandsleute es geschafft, einen deutschen. Kontrollposten zu passieren, indem sie die Waffen, die sie schmuggelten, in einem Sarg beförderten. Sie hatten einen gefälschten Brief eines Arztes dabei, in dem es hieß, der Tote sei an einer gefährlichen Krankheit gestorben. Im April 1945 war Brot so teuer wie Gold. Die Leute aßen Tulpenzwiebeln, anstatt sie zu pflanzen. Der Schwarzhandel blühte. Viele in Amsterdam und anderswo starben vor Hunger. Der Osten des Landes, darunter Deventer, war dann schon von den Alliierten erobert worden. Am 5.5.1945 kapitulierten dann endlich die Nazis. Die Befreiung war da.
Aus diesem Grund ist der 5. Mai der Nationalfeiertag (Bevrijdingsdag). Vor allem, wenn die Jahreszahl auf 0 oder 5 endet, ist das ein Tag, an dem nicht gearbeitet wird. Es gibt Konzerte, Pop-Festivals und Dankgottesdienste. Geschäfte und Banken haben geschlossen.
Am 4. Mai ist das Gedenken an die Toten (Dodenherdenking). Alljährlich kommt die Königin mit dem Kronprinzen und dem Ministerpräsidenten nach Amsterdam, um beim dortigen weißen Kriegsmonument auf dem Platz "Dam" einen Kranz niederzulegen. (Das Monument ist vor einigen Jahren restauriert worden. Nur eine Firma war imstande, diese Arbeit zu erledigen: zum Schrecken der Kriegsveteranen, eine deutsche...)
Von 20.00 bis 20.02 ist es dann still in Holland. Auch wir schweigen dann vor dem Fernseher.
Sehr würdevoll und sinnvoll. Jetzt wird am 4.5. auch derer gedacht, die während UN-Friedensmissionen nach 1945 gefallen sind.
Es gibt unter älteren Leuten immer noch Ressentiments (Fußball-Länderspiele!) und sogar Haß gegen Deutsche, unter anderem wegen Fahrraddiebstahl (fietsendiefstal), weil die Nazis eines Tages alle Fahrräder in Holland beschlagnahmen ließen. In der Periode 1940-1945 waren die "Bösen" nicht nur Deutsche: Der Nazi-Reichsstatthalter war ein Österreicher, ein gewisser Seyss-Inquart (von den Holländern Sijs = Zeisig oder Zes-en-een-kwart = 6¼ genannt). Auch gab es eine Quisling-Partei, die mit dem Besetzer kollaborierte, die NSB unter Leitung eines gewissen Mussert. Die Abkürzung NS ist in Holland jedoch kein Tabu: unsere Eisenbahngesellschaft heißt die NS (Nederlandse Spoorwegen - die niederländische Eisenbahn). Die Periode 1940-45 war hier um so traumatischer, weil Holland im 1.Weltkrieg und auch davor verschont geblieben war, und weil die deutsche Luftwaffe am 14.5.1940 Rotterdam bombardiert hatte (viele Tote, Innenstadt zerstört: eines der Anlässe dafür, daß die alliierten Streitkräfte auch deutsche Großstädte wie Berlin, Dresden und Köln zerbombten).
Alle hoffen und beten wie ich, daß so etwas nie wieder passieren wird. Zum Glück wollen die meisten jetzt Freundschaft oder wenigstens gute Nachbarschaft zwischen Holland und Deutschland. Das ist auch gut für die Wirtschaft. Deutschland ist unser wichtigster Handelspartner!

S. auch Geschichtliches zu Deutschland und den Niederlanden und Muzikaal monument von Jean Van Adorp

Webseiten zu Bevrijdingsdag:
http://www.kbspirouette.nl/kinderen/hoezitdat/5mei.htm
Hoe zit dat? Bevrijdingsdag - Datum: 5 mei

http://nl.wikipedia.org/wiki/Bevrijdingsdag
Wikipedia - De vrije encyclopedie: Bevrijdingsdag

http://www.ned.univie.ac.at/non/landeskunde/nl/h6/tekst6-27.htm
Bevrijdingsdag 5 mei


Webseiten zu Dodenherdenking
http://nl.wikipedia.org/wiki/Dodenherdenking
Wikipedia - De vrije encyclopedie: Nationale Dodenherdenking

http://www.stadskrant-rotterdam.nl/read/10/4mei
Stadskrant Rotterdam: Dodenherdenking op 4 mei

http://www.uvt.nl/nieuws/persberichten/2003/04/030444.html
Persberichten april 2003: Dodenherdenking zondag 4 mei 2003

http://www.niederlandistik.fu-berlin.de/woordvandedag/20040505.html
Drachtster helpt Duitsers oorlog herinneren

Zurück zum Seitenanfang

Vokabeln: deutsch-niederländisch

Willem Wansink: Nederland ontdekt Duitsland. Elsevier, 8 november 2003, blz. 24-28

Zeventig jaar nadat Hitler aan de macht kwam, zien we de Duitsers niet langer als nazi's, maar steeds vaker als 'ons betere ik'.
De Rijksdag in Berlijn. Winkelen in Keulen. Fietsen langs de Elbe. Steeds meer Nederlanders gaan op vakentie naar Duitsland. Sommigen willen er zelfs wonen en bouwen over de grens een huis. De Tweede Wereldoorlog is ver weg, oude spoken zijn verdwenen. Wantz Duitsland is cool. 'Wij kunnen het niet meer bijbenen.'

...
(Wil) Hansen (53, vertaler en uitgever) ontmoet steeds vaker Nederlanders die naar Duitsland reizen. Vanwege natuur, de cultuur, het smakelijke eten, de hoge kwaliteit en de lage prijzen. Een vriend van hem is net erhuisd naar Berlijn. 'Hij is 28 jaar en uitgekeken op Amsterdam. Want in Berlijn gebeurt het. Berlijn is hip. Berlijn is de hoofdstad van Europa.'
Duitsland is niet langer taboe. Voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog heeft het woord een positieveklank. Want Nederland ontdekt Duitsland... In de nieuwe deelstaten Thüringen, Brandenburg en Saksen-Anhalt komen de meeste buitenlandse toeristen ditjaar uit Nederland.
...
Dat Duitsland 'in'is, hebben de Nederlandsche Spoorwegen gemerkt. NS Travel laat weten dat tot en met september van dit jaar 44 procent meer korte reizen naar Duitsland zijn verkocht. Vooral naar Berlijn, en met de nieuwe ICE International naar Keulen of Frankfurt, waar je vanuit Utrecht in dire uur en negentien minuten bent.
... Zelfs een ritje in een Trabant, de auto die in het voormalige OostDuitsland werd gemaakt, is bij NS in die aanbieding...
Er zijn meer motieven. Veel Nederlanders vinden het eigen land te vol. Te druk, vergeven van files, lastige allochtonen en ongeremde criminelen. In het grensgebied tekent zich zelfs eenkleine exodus van Nederlanders af. Zij wonen liever in Duitsland. Omdat zowel grond, huizen als leven daar veel betaalbaarder zijn. Zij houden van de ruimte van het Duitse landschap. Ze bouwen er een eigen huis. Ze vinden Duitsers vriendelijk, gastvrij en vooral voorkomend...
De Nederlander, zo blijkt, komt niet alleen met een tent en de caravan, waarmee tot ergernis van Duitsers de Autobahn zo vaak onveilig werd gemaakt. Steeds vaker kiest hij ergens in de Bondsrepubliek voor een kamer met ontbijt, een pension of een klein hotel...
...
Ook Rens Schipperheijn (16), middelbare scholier in Utrecht, gaat met szijn ouders meestal naar Frankrijk. Maar onlangs waren zij in berlijn en Potsdam. Hij noemt Fransen 'moelijk in de omgang'. Duitsers zijn openen. 'Zij stappen sneller op je af om een praatje te maken.' Bovendien is het prettiger om in gebrekkig Duits of Engels met Duitsers te praten dan 'gebarentaal te oefenen met Fransen'.
Woedend
Tien jaar geleden was dat anders. Want Nederland was anti-Duits. Uit onderzoek van het Instituut Clingendaal in Den Haag bleek dat 56 procent van de Nederlandse jongeren in 1993 een negatief beeld van Duitsers had. Belangrijkste conclusie: Duitsers zijn oorlogszuchtig en willen de wereld veroveren. Nadat in het Duitse Solingen een aanslag was gepleegd waarbij vijf Turken om het leven kwamen, steunden anderhalf miljoen luisteraars van het Radio 3-programma Breakfest Club de briefkaaqrtenactie 'Ik ben woedend'. In een Amsterdamse kroeg ging de als grap bedoelde vraag rond waarom Duitsers geen aids kregen: 'Omdat niemand van ze houdt.'
...
Terwijl Nederland het eigen ontspoorde verldeden nog altijd wegstopt, zoals de oorlog tegen Indonesië in de jaren veertig en vijftig van de vorige eeuw, blijkt de gemiddelde Duitser de Tweede Wereldoorlog stukken beter te hebben verwerkt dan iedere andere Europeaan - en terloops een heel bewuste democraat te zijn geworden.
Zo schudt Nederland, zeventig jaar nadat in januari 1933 de Oostenrijker Adolf Hitler in Duitsland aan de macht kwam, het oorlogssyndroom van 1940-1945 van zich af. De miljoenen euro's verbeteren, sorteren effect. Dat geldt zowel voor de talrijke schoolexcursies en uitwisselingsprogramma's van studenten en journalisten, als voor de website van het Duitsland Instituut in Amsterdam. Antje Winter (29), eindredacteur van het Duitsland-web dat vaker wordt bezocht, onder meer door veel scholieren: 'Wij laten zien dat Duitsland niet alleen loodzwaar is, maar ook heel cool en sexy kan zijn.'
Het nieuwe beeld van de Bondsrepubliek rekent af met clichés en vooroordelen. Decennialang was de afkeer van Duitsland het enige - en ultieme - morele ijkpunt voor de naoorlogse Nederlandse identiteit. Het collectieve geheugen reikte niet verder terug dan 10 mei 1940, toen de Duitsers het neutrale Nederland binnenvielen. De klassieke reflex was er een van 'Ikwilmijnfietsterug' of 'Daarhebjeze weer, die nazi's. Sauerkraut, Lederhosen en enorme pullen bier waren de stereotypen waarom naar hartenlust mocht worden gelachen. De Duitser was de onheilspellende dubbelganger in wie eigenschappen werden herkend die Nederlanders niet zouden bezitten.
...
Dylan van Eijkeren in Bad Bentheim: Vlucht over de grens, t.a.p.
De meeste emigrerende Nederlanders vertrekken niet naar Frankrijk of België, maar naar Duitsland. Goedkoop, volop normen en warden
...
Het is aantrekkelijk om in Duitsland te gaan wonen. Neem de grondprijs: 100 euro per vierkante meter. Neem de fiscale voordelen: de Nederlandse hypotheekaftrek blijft behouden. En neem de subsidie: de Eigenheimzulage van de Duitse overheid - wie een huis koopt, kan achtjaar lang rekenen op een gift van maximaal 4.000 euro per jaar, tenminste dit jaar nog.
Van de 24 duizend Nederlandse emigranten die het Centraal Bureau voor de Statistiek in 2002 telde, vertrokken er een kleine zevenduizend naar Duitsland. Er zijn nu 115 duizend Nederlanders die in Duitsland wonen... ...het aantal Nederlanders in de grensstreek van Gelderland en Overijssel binnen vijf jaar verdubbelt tot veertigduizend. Dat zou tegen 2008 zorgen voor ruim hondertvijftigduizend Nederlanders in Duitsland, een flinke stad vol.
Maar de wereld bestaat uit meer dan geld alleen. Veel landverhuizers spreekt het Duitse landschap aan, dat veelal schoner en ongerepter is dan in het vaderland. Ze appreciëren de voorkomendheid, de hoffelijke vormelijkheid van de Duitsers, en waarderen de Lidl- en Aldi-cultuur, die ervoor zorgt dat alom koopjes te halen zijn. En ten slotte is het ook een negatieve keuze: Nederland is te vol, te druk, te aggressief, te individualistisch. In Duitsland heerst nog rust, ruimte en saamhorigheidsgevoel. En: in het verkeer rijden ze als een heer.
...
...
...
Zo populair is Pieper-Werning in Bad Bentheim: in het eerste deel van de nieuwbouwwijk werd 80 procent van de huizen aan Nederlanders verkocht...
... De Teussinks schatten dat 20 procent van de emigranten door heimwee binnen een jaar terug is in Nederland. Ook zij kochten hun huis van spijtoptanten.
...
...
Intussen dreigt het Duits Verkeersbureau, dat zich vooral op veertigplussers richt, te bezwijken onder de toenemende vraag naar reizen richting Duitsland. Directeur Rijkert Kettelhake (51): 'Wij kunnen het niet meer bijenen. We hebben de telefoon 's middags moeten afsluiten, omdat we zoveel verzoeken bennenkregen.' Berlijn of Keulen zijn populaire bestemmingen, maar het Duitse platteland en de Duitse kuurorden beleven eveneens een revival.
Nederland is de enige groeier... Afgelopen jaar werden in Duitse hotels 5,6 miljoen overnachtingen van Nederlanders geboekt. Daar komen de vele Zimmer frei-gasten, pensions en campings nog bij. Volgens Kettelhake trekken jongeren massaal naar Berlijn. Om de jaarlijkse Love Parade te bezoeken en de disco's, de jazzclubs en de kroegen in het Oosten af te struinen.
Opmerkelijk is dat de belangstelling toeneemt in een periode waarin het aantal Duitse toeristen dat Nederland bezoekt juist achteruitgaat. Ook de handel tussen Nederland en Duitsland vertoont een dalende tendens.
De Duitse taal blijft voor Nederlanders moelijk, en is daardoor weinig populair...
Dikke auto's
Terwijl de Duitsers sinds de eenwording in de jaren negentig armer zijn geworden, beleefden de Nederlanders in het laatste decennium van de twintigste eeuw een enorme toename van de welvaart. Wellicht is een van de verklaringen voor de gegroeide interessein Duitsland ook wel een simpele. Misschien dat sommige Nederlanders gewoon minder jaloers zijn op de Duitsers met hun dikke auto's, beurzen, buiken en kingsize huizen omdat het daar slechter gaat en de Nederlander zelf vaker een Mercedes, een BMW of Porsche betalen.
Bovendien: na jarenlang te zijn verguisd, zijn de Duitse hang naar orde, netheid en degelijkheid, en de directe aanpak van criminaliteit een welkom contrapunt voor een land dat van slag is geraakt en samen met CDA-premier Jan Peter Balkenende op zoek is naar de verloren gegane normen en waarden. Want Nederland is niet alleen crimineel en vol, het is ook smerig, chaotisch, weerbarstig, brutaal. Almaar meer inwoners zijn onverdraagzaam en raken snel geïrreteerd. De Pünktlichkeit van de spoorwegen is ver te zoeken. Om maar te zwijgen van de exorbitante prijsstijgingen waarmee de vaderlandse horeca zich na de invoering van de euro snel rijk wilde rekenen.
Intussen is de inflatie in Duitsland laag gebleven en ligt het prijsniveau, niet alleen bij den benzinepomp, op tweederde van wat hier normaal is. Hog in 1995 noemde Schröders voorganger, de christendemocraaat Helmut Kohl, zijn land een Dienstleistungswüste (een servicewoestenij). Hij moest eens weten. Duitsland is on betere ik. Want voor de krenterige Nederlander, gewend aan botte serveersters en een bedroevende prijs-kwaliteitsverhouding, is de Duitse dienstbaarheid een openbaring. Met zijn tweeëen in het keurige Kurhaus van BadenBaden voor 42 euro reerug eten - inclusief een halve liter uitstekende Badischer Wein het zou voor die prijs aan deze kant van de grens uitzonderlijk zijn...
Niet alleen Linthout vindt dat Duitsland weer leuk mag gevonden. Het jaarlijkse uitje van menig Nederlands bedrijf, zo blijkt, gaat tegenwoordig naar het Oktoberfest in München. Lichtvoetige Duitse films, zoals Lola Rennt van regisseur Tom Tykwer, trokken in Nederland volle zalen. Nog deze maand gaat Goodbye Lenin in première, over het leven in het Oosten na de Wende van 1989. Vooral zogeheten off-the-beaten-trackbijeenkomsten met alternatieve jonge Duitse dichters uit Berlijn (de Slampoeten) doen het goed bij het eerbiedwaardige Goethe Instituut, dat sinds jaar en dag de Duitse cultuur in de wereld verspreidt. Daarmee is een inhaalslag gemaakt en wordt een nieuw publiek bereikt. Dit past in de trend: nog geen twee jaar geleden introduceerde uitgeverij Scripta Media een glossy tijdschrift over Duitsland, D-Magazine.
Harde botsingen
...

Oude demonen
...

Tien tips voor het hele jaar
...
woordjeslijst - Vokabelliste

Zie ook Trauer um Prinzessin Juliana 1909-2004 / Königinnentag -
rouw prinses Juliana en
Nederlands-Duitse rivaliteit op het voetbalveld

Die Niederlande entdecken Deutschland
Siebzig Jahre, nachdem Hitler an die Macht gelangte, sehen wir die Deutschen nicht länger als Nazis, sondern immer öfter als unser "besseres Ich".
Die Übersetzung des kompletten Artikels auf Deutsch finden Sie unter folgender Adresse:
http://www.goethe.de/be/ams/deelsevier.htm (leider nicht mehr aktiv, September 2007)

Siehe auch: Het liefst Nederlands

Niederländer entdecken Deutschland neu
Bart Funnekotter: . Der Tagesspiegel Nr. 19840, 9.3.2008, S. 24
Deuschland ist das beliebteste Urlaubsziel der Niederländer - fast 500.000 kommen aus dem Nachbarstaat nach Berlin.
Deutschland war im vergangenen Jahr das beliebteste Urlaubsziel der Niederländer. Vor einem Jahrzehnt hätte dies noch niemand geglaubt, aber Untersuchungen des Niederländischen Reisemonitors "Continu Vakantie Onderzoek", die Anfang 2008 veröffentlicht wurden, belegen es. Deutschland rückte 2007 bei den Niederländern mit 2,94 Millionen Urlaubsreisen vor dem einstigen Favoriten Frankreich an die erste Stelle. Frankreich konnte im vergangenen Jahr nur 2,65 Millionen holländische Feriengäste begrüßen.
Die wichtigsten Zielgebiete der Niederländer sind Nordrhein-Westfalen und Rheinland-Pfalz: Die Bundesländer empfingen ein Fünftel der Reisenden. Berlin wiederum ist mit Abstand die populärste Stadt: Fast 500.000 Holländer reisten 2007 an die Spree. Auch Köln wurde mit 125.000 Gästen aus dem Westen gut besucht. Aber woher kommt die Beliebtheit Deutschlands?
Auf der Reisemesse ITB in Berlin finden sich viele Erklärungsansätze. Am Stand von Tourismus Marketing Brandenburg steht Jörn Gunther. "Die Niederländer sind bei Weitem die größte Gruppe Urlauber, die wir empfangen. Dass sie so gerne nach Brandenburg kommen, liegt womöglich daran, dass die Mark ihrem eigenen Land so ähnlich ist." Er lächelt. "Der höchste Berg ist 120 Meter hoch, es gibt viel Wasser und man kann hier gut Rad fahren. Wie zu Hause."
Aber das war vor zehn Jahren natürlich alles genauso. Was hat sich in den Köpfen der Niederländer seitdem geändert? Ronald van Weezel, Niederländer und General Manager des Hilton Hotels am Gendarmenmarkt, denkt, dass seine Landsleute "endlich wieder die Augen geöffnet haben". Urlaub in Deutschland, das war lange Zeit nur für Menschen mit wenig Geld interessant. "Eine Rhein-Reise war den meisten nicht vornehm genug. Blöde Schiffe und süßer Wein. Die Holländer hielten sich lieber auf einem Campingplatz in der Dordogne in Frankreich auf. Und natürlich, der Zweite Weltkrieg hat mit der geringen Popularität Deutschlands auch viel zu tun gehabt. Was mir auffällt, ist, dass das jetzt viel weniger wichtig ist als noch in den neunziger Jahren. Der Krieg wird immer mehr Geschichte."
Und weil es jetzt kein Tabu mehr ist, nach Deutschland zu reisen, können die Niederländer das Land wieder entdecken. Van Weezel: "Es gibt hier prächtige Städte und schöne Natur. Ich spreche oft mit Gästen aus Holland, die drei oder vier Tage in Berlin sind und es bedauern, dass sie nicht noch ein wenig länger bleiben können."
Dass die Niederländer Deutschland entdecken wollen, wissen sie auch bei Van der Valk, dem größten Hotelkonzern Hollands. Das erste Van-der-Valk-Hotel wurde 1986 in Moers eröffnet. Heute ist der Konzern mit neun Hotels, einem Ferienressort und einer Skihalle auf dem deutschen Markt präsent... Melanie van Kranen, Sales & Marketing Manager Van der Valk Deutschland, stimmt van Weezel zu. "Deutschland ist sehr vielseitig: Es gibt hier ein bisschen Frankreich, ein bisschen Schweiz und ein bisschen Holland. Das heißt: Deutschland hat schöne Landschaften, eine gute Küche und guten Wein, man kann hier Ski fahren, aber auch Radeln und Segeln." Die deutsche Tourismusindustrie ist dazu sehr kreativ, meint Van Kranen. "Sie denkt sich immer neue Konzepte aus. Deswegen kommen die Niederländer gerne zurück." Dass sich viele Urlaubsgebiete in der Nähe ihrer Heimat befinden, ist für Familien mit Kindern ein wichtiges Plus, sagt Van Kranen. "Wenn’s schiefgeht, ist man schnell wieder zu Hause."
Und Deutschland ist ein billiges Land. Das haben die Niederländer immer gerne, sagt ein Mitarbeiter des Niederländischen Standes auf der ITB. "Hier in Berlin bekommt man für zehn Euro ein Schnitzel, das über beide Seiten des Tellers hinausragt. Zu Hause würde das viel mehr kosten. So etwas ist gut für das richtige Urlaubsgefühl."

De hoofdstad van Duitsland, Berlijn,
heeft meer te bieden dan veel mensen denken. Londen, Parijs en Rome zijn Europese grootsteden, maar Berlijn hoort net zo goed in dit rijtje thuis.
De stad wordt wel eens vergeten, omdat Duitsland niet altijd in trek is bij Nederlanders. Een groot gemis! Berlijn is hip geworden, ondervond Mirjam Klomp, die er een half jaar verbleef.
Tekst en foto’s: Mirjam Klomp:
http://www.cultonline.nl/showarticle.php?id=778

Woher kommen die Berliner Touristen? Gäste von Januar bis Juni 2005 und prozentuale Veränderung zum Vorjahr

Land	Anzahl Gäste Januar bis Juni 2005	Prozentuale Veränderung zum Vorjahr
Großbritannien	110.600	+28,6 %
USA	82.400	+15,8%
Niederlande	73.200	+25,7%
Italien	62.700	+11,4%
Spanien	51.300	+65,7%
Schweiz	48.000	+12,3%

Quelle: Der Tagesspiegel Nr. 18929, 19.8.2005, S. 17
S. auch: Interessiert an Zahlen?

Übrigens...

Er zijn nu 115 duizend Nederlanders die in Duitsland wonen... (115.000 Niederländer wohnen jetzt in Deutschland. - Angaben vom November 2003)

Wissen Sie, wieviel Niederländer und Belgier in Berlin wohnen?

Laut Tagesspiegel Nr. 18309 vom 23. November 2003 leben in Berlin
3025 Niederländer und
925 Belgier.

Redenen om van Duitsland te houden

Bron:
Philippe Remarque: Bei uns ist alles besser. 11 redenen om van Duitsland te houden, de Volkskrant, 25 september 2004
Toen ik me zes jaar geleden opmaakte om te verhuizen naar Berlijn, hadden nogal wat Nederlanders met mij te doen.
Bedankt voor het medeleven jongens, het viel reuze mee. Sterker nog, het was heel fijn. Ook ik had van tevoren geaarzeld. Maar na enige tijd fantaseerde ik, natafelend met mijn vrouw, dat we door een onvoorzien toeval de rest van ons leven hier zouden moeten blijven. We vonden dat geen onprettig idee.
In Berlijn hoor je dat wel vaker van Nederlandse emigranten. Kennelijk zijn de leuke kanten van Duitsland een goed bewaard geheim, dat Lobith nog steeds niet gepasseerd is. Moet dat zo blijven? Ik vind van niet. Het zou onrechtvaardig zijn de achterblijvers niet in te wijden. Duitsland is, op België na, het enige buurland dat we hebben. Hier vindt u elf dingen die het leven er aangenaam maken.

1. De mensen
Om meteen maar de grootste zorg van mijn uitzwaaiers weg te nemen: Duitsers zijn over het algemeen alleraardigst, ze zijn al zestig jaar geen buurland binnengevallen en je kunt zelfs met ze lachen! Ze lijken erg op ons. Dat is met helemaal toevallig, we zijn tenslotte van dezelfde stam. ... Ook zal de Duitser je niet onmiddellijk naar binnen slepen en dwingen een liter wodka met hem te drinken, zoals in het oosten. Maar een Nederlander moet kunnen leven met de gereserveerdheid van de Noord-Europeanen, hij is er zelf ook een.

2. De hoffelijkheid
Hoe vaak heb ik het niet moeten aanhoren van logés die met de trein van Amsterdam naar Berlijn waren gereisd: `Tsjee, wat zijn die Duitsers vriendelijk.' Die verbazing zegt iets over de vooroordelen in Nederland. Maar ook iets over Duitsland.
Na de housemuziek en het langdurige geklaag van de taxichauffeur thuis, is de beige taxi in Berlijn een verademing. Hij komt altijd binnen drie minuten. ... De rit is goedkoper dan in Nederland.
Ook in de Duitse trein is de conducteur beleefd, vriendelijk en nooit opdringerig. ...

3. Het intellectuele debat
...

4, Broodjes en kranten
Waar een Nederlander zichzelf 's ochtends nogal eens straft met het gesneden bruin van gisteren, het is immers zonde om weg te gooien, kan de Duitse dag niet beginnen zonder verse witte broodjes. De bakkerij ruikt heerlijk, omdat steeds nieuwe ladingen broodjes op de bakplaat gaan. En dan loop je met die warme zak (open, anders worden de broodjes zacht!) even naar het winkeltje voor de kranten. In Nederland ligt de krant op de deurmat. Makkelijk, maar je komt de deur niet uit. Die ochtendlijke gang van honderdduizenden mensen naar bakker en kiosk draagt bij aan het urbane levensgevoel.

5. De media
...
De regionale zenders zijn al even degelijk. De Duitsers betalen wel iets meer kijk- en luistergeld, maar dan heb je ook wat. Nederlanders moeten zelfs bij de ontbijttelevisie tien minuten reclame verdragen. De Nederlandse radiomakers schijnen te denken dat de mensen het nieuws niet aankunnen zonder lawaai, olijke kruisgesprekken en reportages over een jubilerende fietsenmaker in Ommen.
De Duitse kranten bieden ook kwaliteit. Ja, ze zien er saai uit en er staat uitsluitend politiek op de voorpagina. Maar schrijven kunnen de Duitse journalisten weer beter dan de Nederlandse.

6. Kinderopvang
Ik zeg er meteen bij dat dit alleen voor Berlijn geldt, want in het zuiden van Duitsland is de kinderopvang net zo achterlijk geregeld als in Nederland. In Berlijn kan ieder kind vanaf zes weken naar de Krippe en daarna naar de Kindergarten. Dat doen weinig mensen, want de Duitse verlofregelingen zijn ook uitstekend. Maar vanaf een jaar of een is het volkomen normaal dat een kind zich tot in de middag amuseert met zijn leeftijdgenoten, begeleid door reuze aardige dames die veel activiteiten ondernemen. Een warme maaltijd met veel jus is inbegrepen.
De voltijdsopvang voor twee kinderen kost mij - en dat is na de omstreden verhoging door het Berlijnse stadsbestuur - 250 euro per maand. Nederlandse ouders slaan hier altijd steil van achterover. Hun land geeft geld uit voor vrouwenemancipatie, maar de crèches zijn vaak zo duur dat de ouders er maar van af zien, en anders voelen ze zich wel schuldig tegenover het kind.

7. Alles is groot
Als een van de '55 redenen waarom het Nederlands elftal vanavond van ons ga verliezen' gaf de Bild-Zeitung afgelopen zomer: 'Omdat jullie huizen smaller zijn dan onze klerenkasten.' Nederland kan daar natuurlijk weinig aan doen. Ma genieten is het wel in Berlijn, waar de muren dik en de straten breed en rustig zijn. Wat een ruimte heeft dit land! En w een gedegen kwaliteit hebben de dingen Bij die loodzware kinderwagens van het merk Teutonia is dat misschien wat over dreven. Maar de huizen bij mij in Charlottenburg kan ik van harte aanbevelen. Kamers als balzalen, dubbele deuren, geornamenteerde plafonds op 3 meter 60. Duitsers weten (en deden dat zeker bij welgesteldenhuizen in 1907) dat een mens moet kunnen ademen.

8. Orde op straat
Ik weet het, dit is een heikel punt Nederland. Hij bestaat echt, de Duitse voetganger die langdurig wacht voor rood terwijl in geen velden of wegen een andere verkeersdeelnemer te bekennen valt. En hij geeft ook nog luidkeels commentaar op mensen die de regels wel overtreden, een hebbelijkheid die in Duitsland helaas sterk ontwikkeld is.
Maar orde heeft ook grote voordelen. Mijn Nederlandse gasten valt het zonder uitzondering op hoe schoon het hier op straat is. De Duitsers hechten waarde aan de inrichting van de openbare ruimte en er wordt weinig kapot gemaakt. Al jaren zet ik mijn fiets alleen op een kleine ring slotje, en ook dat vergeet ik af en toe. Gestolen wordt hij toch niet. Dat scheelt in levenskwaliteit, hoor!
Je hoeft in de miljoenenstad Berlijn bijna nergens bang voor te zijn. Wie aankomt op Bahnhof Zoo om 0.30 en enkele dagen later hetzelfde doet op Centraal Station in Amsterdam, begrijpt wat ik bedoel.

9. Duidelijkheid
De Duitsers houden van duidelijke structuren, dus regels zijn regels, de leraar wordt met U aangesproken en een ondergeschikte doet wat zijn chef zegt. Gatverdarrie, denkt u nu. Inderdaad schrik je als Nederlander soms van de starheid waarmee de regels worden aangehouden. Bij het geringste conflict dreigen Duitsers bovendien met een aanklacht of advocaat. Maar verplaats u eens in de Duitser die een Nederlandse organisatie terecht komt.
De baas heet daar Jasper, draagt geen das en zegt op een van de eindeloze vergaderingen: `Misschien moesten we daar toch nog eens naar kijken'. De Duitser heeft niet door dat het project hiermee van de baan is. Nederland heeft ook hiërarchie, maar die vermomt zich omdat we niet van dikdoenerij houden. Wat is eerlijker? En zijn wij zo tevreden met het resultaat van onze vage gedoogcultuur? Al is het niet de enige reden dat het hier met de allochtonen zoveel beter gaat dan in Nederland, de Duitse duidelijkheid en orde dragen daar zeker aan bij.

10. Goede gezondheidszorg
Lachen kun je wel, om de huisarts die elk half jaar voorstelt een grondig onderzoek van je uitwerpselen te verrichten, want je weet maar nooit. Of om die moeders die na een niet bepaald ernstige val van hun Florian uit het klimrek de ambulance laten voorrijden, want je weet maar nooit. Geen wonder dat de Duitse gezondheidszorg nu moet afslanken. Maar wat een zorgeloze patiënt ben je hier! Met routineonderzoek worden ziektes uitgesloten die je niet eens kende. De operatie kan overmorgen plaatsvinden en de MRI-scan nog vanmiddag. U begrijpt dat ik mij nog even helemaal laat doorlichten voor ik op de Nederlandse wachtlijst ga staan.

11. Geen nationalisme
Een Duitser zou zijn eigen land nooit zoveel lof toezwaaien als ik nu heb gedaan. Dat komt natuurlijk omdat de Duitse natie als kind in de ketel met nationalisme is gevallen, met de bekende gevolgen. Geen land dat zijn eigen misdaden zo genadeloos verwerkt, bijna net zo grondig als ze werden gepleegd. Ik vind dat beter dan onze zwijgzaamheid.
Maar zo kritisch als de Duitsers op het eigen land zijn, dat grenst aan depressie. Het in Nederland zo bekende Bei uns ist alles besser heb ik in Duitsland dan ook nooit gehoord. Hun voetbal-capaciteiten schatten ze veel realistischer in dan de Nederlanders, ondanks drie WK- en drie EK-bekers.
En het schattige, tolerante buurland Nederland kan in Duitse ogen geen kwaad doen. Het is de meest onbeantwoorde liefde sinds die van Goethes jonge Werther voor Lotte.
U zult zo langzamerhand wel denken: die man is een halve mof geworden! Ter geruststelling kan ik melden dat de hoofdredactie van deze krant er een gewoonte van maakt uitgezonden redacteuren na vijf jaar terug te halen naar het vaderland, zodat ze niet teveel vervreemden.

Philippe Remarque was van 1999 tot vorige maand correspondent van de Volkskrant in Berlijn.
woordjeslijst - Vokabelliste

Een Nederlander op kuur in Duitsland en zijn impressies

Zurück zum Seitenanfang

Vokabeln: deutsch-niederländisch

Reportage. Nell Westerlaken: Vrijheid, blijheid, camper. Volkskrant magazine, 3 januari 2004, blz. 26 - 30

De ene camperzitter wil luxe, heeft een kampeerauto van 11 meter met twee tv's erin. De ander is al blij met een zelf omgebouwd tweedehands VW-busje. Gemene deler: kilometers vreten en van de vrijheid genieten.

Maak nooit de kapitale blunder om in het bijzijn van een camperbezitter het woord caravan te laten vallen. Dat is vloeken in de kerk...
... De campers ... is geboren voor de vrijheid.
...
... 'We gingen graag in Spanje aan de kust staan, maar ze hebben die hele kust volgebouwd',...
Weinig plekken
... 'Nederlanders willen er ook vaak in eigen land op uit. En Nederland heeft weinig plekken. In Frankrijk is een hele organisatie actief voor campers, en ook in Duitsland zijn meer platsen.'
...
woordjeslijst - Vokabelliste

Reportage. Nell Westerlaken: Freiheit, Heiterkeit, Camper. Volkskrant Magazin, 3. Januar 2004, S. 26 - 30

Der eine Wohnmobilbesitzer will Luxus, hat ein Campingfahrzeug von 11 Metern mit zwei Fernsehern. Der andere ist schon froh über einen selbst umgebauten, gebraucht gekauften kleinen VW-Bus. Gemeinsamer Nenner: Kilometer fressen und Freiheit genießen.

Mache niemals den kapitalen Schnitzer, im Beisein eines Wohnmobilbesitzers das Wort "Caravan" fallen zu lassen. Das ist wie Fluchen in der Kirche...
... Die Camper sind für die Freiheit geboren.
...
"... Wir würden gern in Spanien an der Küste stehen, aber sie haben die ganze Küste zugebaut,"...
Wenige Plätze
... "Niederländer wollen auch gern im eigenen Land einen Ausflug machen. Aber die Niederlande haben wenige Plätze. In Frankreich ist eine ganze Organisation für Camper aktiv, und auch in Deutschland gibt es mehr Plätze."
...

Reizen. Nederlander verkent Europa - Die Niederländer erkunden Europa:
Top-5 van buitenlandse vakantiebestemmingen

Bron: Graphik in Elsevier, 3 januari 2004, blz. 52

Ausgaben der Niederländer in Deutschland
Quelle: IHK Kiel: Deutsche Urlauber gaben 2002 im Ausland 56,3 Milliarden Euro aus.
...
Insgesamt ließen internationale Besucher im deutschen Gastgewerbe, in Museen und Freizeitparks mehr 20,3 Milliarden Euro zurück. Den höchsten Beitrag dazu leisteten mit 2,5 Milliarden Euro die Niederländer, gefolgt von den Besuchern aus der Schweiz und den USA, die je 2,2 Milliarden Euro in Deutschland ausgaben.

Zurück zum Seitenanfang

Niederländer heiraten am liebsten deutsche Frauen
...
"Deutschland hat neun Nachbarn. Aber zwischen Niederländern und Deutschen werden die mit Abstand meisten Ehen geschlossen," sagte der 59-jährige Wissenschaftler nach Auswertung der jüngsten niederländischen Statistiken. "Man kann insofern geradezu von einer erotischen Grenze zwischen Deutschland und den Niederlanden sprechen."
Von den in den Niederlanden lebenden Ausländern sind laut Linthout 398 000 Deutsche, 106 405 davon in der ersten Generation (41 595 Männer und 64 810 Frauen).
Die Zahl deutscher Frauen in den Niederlanden liege damit um 50 Prozent höher als die ihrer männlichen Landsleute. "In Deutschland dagegen leben 20 Prozent mehr niederländische Männer als Frauen

Zurück zum Seitenanfang

Die "offiziellen" Niederlande
...
(Bernard) Bot (niederländischer Außenminister) ist ein Mann moderater Töne. Das gilt auch im deutsch-niederländischen Verhältnis, das zuletzt durch scharfe Kritik des Haager Finanzministers Gerrit Zalm an der deutschen Haltung im Defizit-Streit getrübt wurde. Am Montag traf Bot in Berlin seinen deutschen Amtskollegen und äußerte trotz aller Sorge um den Stabilitätspakt auch Verständnis für die deutsche Situation. Joschka Fischer hat Bot offenbar beeindruckt: Fischer sei noch immer ein Kandidat für das Amt des EU-Außenministers, sagte der Christdemokrat. "Er hat in Europa viele Anhänger. Auch bei uns ist er hundertprozentig beliebt."
Quelle: Ulrike Scheffer: Diplomat für Europa. Der niederländische Außenminister Bernard Bot soll wieder Ruhe ins EU-Geschäft bringen. Der Tagesspiegel 18359, 15. Januar 2004, S. 5

Zurück zum Seitenanfang

Instroom in Nederland - topvijf landen van herkomst (cijfers 2001)

Bron:
Achtergrond.
Fokke Obbema: 'Er zijn nu eenmaal banen die niemand hier wil'. Opsteller OESO-rapport rekent af met Nederlandse angst voor arbeidsemigratie. de Volkskrant, vrijdag, 23 januari 2004

Vertrek Duitse militairen klap voor Budel (niederländischer Ort nahe der belgischen Grenze)
Bron:
Reportage.
Peter de Graaf: Vertrek Duitse militairen klap voor Budel. Medio volgend jaar verlaten Duitsers na veertig jaar de Nassau Dietz-kazerne. de Volkskrant, donderdag 16 september 2004, blz. 2
De exodus komt niet uit de lucht vallen, maar toch... 'Je hoort ze Duits praten met elkaar, maar je staat daar niet eens meer bij stil. Ze horen gewoon bij de inboedel.'
Telefoon bij pizzeria de Fontein in Budel. Eigenaar Ayad neemt de bestelling aan: drie pizza's, af te leveren bij de Nassau Dietz-kazerne. 'Eine halbe Stunde', schat hij de levertijd in...
...
... Gisteren maakte het Duitse ministerie van Defensie bekend dat het medio 2005 vertrekt uit de Budelse kazerne, waar ongeveer 1200 militairen (onder wie 720 dienstplichtigen) zijn gelegerd. Het vertrek maakt deel uit van een herstructurering binnen het Duitse leger.
... Ook burgemeester Bart Meinema van de gemeente Cranendonck betreurt de sluiting. Hij schat dat de Buddelse middenstand per jaar vijf miljoen euro omzet draait op de Duitse klanten, van voedsel en bier tot schilderwerk en ander onderhoud. In het dorp zelf wonen vijftig Duitse gezinnen; die zullen vertrekken. Daarnaast werken ook 175 Nederlandse burgers op de kazerne, als ondersteunend personeel. Zij zullen hun baan verliezen. 'Dit besluit heeft grote financiële en sociale gevolgen voor de lokale gemeentschap', aldus Meinema.
In 1963 zijn de Duitsers gekomen. Hun aanwezigheid vloeide voort uit de 'Budel-Seedorfovereenkomst', een uitwisseling tussen Duitsland en Nederland: Nederlandse soldaten werden gelegerd in Seedorf, de Duitsers in Budel. In 2006 vertrekken de Nederlanders uit Seedorf, ook al vanwege bezuinigingen.
Winkeliers, taxichauffeurs en horecaondernemers in het Brabantse dorp (negenduizend inwoners) zijn rijk geworden van de Duitsers. Vooral vroeger draaide bijna heel Budel op de Nassau Dietz-kazerne. Maar toen waren er ook wel een paar duizend soldaten gelegerd. 'Het was elke avond een feest. Het dorp bruiste', vertelt bloemist Meeuwissen. En nooit problemen, geen haat en nijd...
De officieren woonden in 'de Duitse wijk' achter de kerk. Dat moeten er wel een paar honderd zijn geweest, zo schatten de bewoners. Er was een grote Duitse school. Die is er nog steeds, maar een stuk kleiner. 'Budel stond alom bekend om z'n grote Duitse kazerne, en natuurlijk de zinkfabriek. Daarom zijn hier zoveel cafés en winkels gekomen', aldus Van Deursen.
De Duitse aanwezigheid is de laatste jaren overigens al behoorlijk verminderd. Bakkerij Rooymans leverde vroeger aan de kazerne, nu niet meer...
Burgemeester Meinema en veel bewoners zagen het vertrek van de Duitsers al enige tijd aankomen. Maar toch valt het definitieve afscheid zwaar. Het ministerie van Defensie in Den Haag beraadt zich nog over de toekomst van de Nassau Diets-kazerne.
Net als de middenstand zullen de bewoners van Budel de Duitse militairen gaan missen. 'De Duitsers hebben altijd een bijzonder cachet aan de dorpsgemeenschap van Budel gegeven', meent de burgemeester. Cafébezoeker Hendriks: 'De Duitsers zijn al veertig jaar hier. Ik ben ermee opgegroeid. Je hoort ze wel Duits praten met elkaar, maar je staat daar niet eens meer bij stil, zo gewend zijn we eraan. De Duitsers horen gewoon bij de inboedel van Budel.'
woordjeslijst - Vokabelliste

Ex-DDR is niet langer bodemloze put
Bron:
Sander van Walsum: Ex-DDR is niet langer bodemloze put. de Volkskrant, donderdag 12 april 2007, blz. 4
Achtergrond:
Oosten groeit harder dan de oude Bondsrepubliek.
Soldariteitspact komt op de tocht te staan.
In het westen van Duitsland, in de 'oude Bondsrepubliek', schijnt de grap (in uitlopende varianten) al geruime tijd de ronde te doen, maar in het oosten vinden ze 'm nu óók leuk. Zegt een vader in Saksen tegen zijn zoon: 'Kom jongen, we gaan naar Beieren.' 'Wat gaan we daar doen?' 'Kijken hoe onze straten er vroeger bij lagen.'
De boodschap is duidelijk: sinds de Duitse hereniging is zoveel geld (zo'n 1300 miljard euro) naar de voormalige DDR gevloeid, dat de voorzieningen er nu beter zijn dan in de westelijke deelstaten. De belastingbetalers in het westen waren zich daar al langer van bewust – ofschoon slechts weinigen de moeite nemen om zich in de zes 'nieuwe deelstaten' van de vorderingen van de wederopbouw te overtuigen.
In de perceptie van de verongelijkte Wessi is 'het oosten' een eufemisme voor 'bodemloze put'. In de binnenlanden van Mecklenburg-Vorpommern en Brandenburg zijn alle maatschappelijke ontbindingsverschijnselen geconcentreerd: een structurele grote werkloosheid, rechts-extremisme, fraai gerenoveerde maar ontvolkte steden. Vorig jaar, aan de vooravond van het WK voetbal in Duitsland, werden delen van Brandenburg tot no go area voor de aanhangers van de Afrikaanse teams verklaard. In een vilein lied over 'de kleine DDR' van cabaretier Rainald Grebe komt de volgende passage voor: 'Neem eten mee, we gaan naar Brandenburg. Als je naar de Oostzee wilt, dan moet je door Brandenburg.'
Dresden en Leipzig gelden al geruime tijd als uitzondering op de regel van Oost-Duitse malaise. Maar zij liggen dan ook in Saksen, een deelstaat die zijn verleden als 'werkplaats van Duitsland' koestert. Gaandeweg is het aantal uitzonderingen op de veronderstelde regel echter toegenomen. En inmiddels zijn er zoveel uitzonderingen, ook buiten Saksen, dat de regel zijn geldigheid lijkt te hebben verloren.
Het afgelopen jaar overtrof de economische groei van de nieuwe deelstaten die van de oude Bondsrepubliek. Zelfs de Berlijnse economie, die al jaren onderaan de Duitse achterhoede figureert, groeide vorig jaar met bijna 2 procent. In een gezaghebbende classificatie van Duitse vestigingsplaatsen klom Potsdam, de hoofdstad van het melaats geachte Brandenburg, in drie jaar tijd van de 148ste naar de vijftiende plaats. Ook de universiteitsstad Greifswald (Mecklenburg-Vorpommern) is opeens hip en veelbelovend.
De voorzitter van de SPD in donor-deelstaat Rijnland-Westfalen, Hannelore Kraft, ontleent aan de bloeiende landschappen in het oosten argumenten voor een snelle ontbinding van het 'Solidariteitspact', de subsidiëring van het oosten door het westen. 'Zestien jaar na het herstel van de eenheid moeten we ons afvragen of we de middelen niet beter op basis van de behoeften dan op basis van de windrichting kunnen verdelen.'
'In het Ruhrgebied zijn er steden', betoogde zij in Bild am Sonntag, 'die niet meer weten hoe zij de crèches moeten betalen. Desondanks moeten zij schulden maken om aan hun verplichtingen jegens het oosten te kunnen voldoen.'
Kraft heeft overigens meerdere redenen om het thema uitgerekend op dit moment aan de orde te stellen, want zij is niet alleen regionaal voorzitter van de SPD, maar ook burgemeester van Bonn. In die hoedanigheid heeft zij er alle belang bij om stemming te maken tegen het oosten in het algemeen en Berlijn in het bijzonder. Er gaan, ook in haar eigen partij, steeds meer stemmen op voor het concentreren van alle ambtenaren (ook de circa tienduizend die nu nog in Bonn kantoor houden) in de nieuwe Duitse hoofdstad.
... ... Volgens de Stuttgarter Nachrichten is het geen toeval dat de minister van wederopbouw, de voornaamste afnemer van de solidariteitsmiddelen, tot dusverre altijd een Ossi is geweest.
Opbouwender is de inbreng van Günther Oettinger, de christen-democratische minister-president van de (West-Duitse) deelstaat Baden-Württemberg, tevens voorzitter van de commissie die het federale bestel moet hervormen. Tijdens zijn 'Berlijnse rede', vorige week vrijdag, stelde hij voor dat armlastige deelstaten – ongeacht hun ligging – door de draagkrachtiger deelstaten worden ondersteund. Op één voorwaarde: dat zij geen nieuwe schulden meer maken. Op deze manier hebben de deelstaten een onmiddellijk belang bij een evenwichtige begroting. Hij maande zijn West-Duitse ambtsgenoten tot ruimdenkendheid: hun deelstaten hebben in de regel van de Duitse deling geprofiteerd. En voorspoed in het oosten is in het belang van iedereen.

Potsdam ontwikkelt zich tot een stad met toekomst en allure
Tot voor kort leek Potsdam (150 duizend inwoners) vooral een stad met een verleden: dat van de Pruisische koningen en Duitse keizers die er in de zomer resideerden; en dat van de DDR-planologen die de stad na de verminking door de Britse luchtmacht in april 1945 onder handen namen. Maar sinds kort heeft de stad ook een toekomst.
Aan de oevers van de Havel bij de Glienicker Brücke, de fraaiste entree van welke Duitse stad dan ook, vormen bosschages en tempelachtige bouwerken 's lands 'grootste ensemble van landschapsarchitectonische monumenten'. De Berliner Strasse is weer gaan glanzen. Het Holländische Viertel is fraai (iets te fraai volgens sommige critici) gerestaureerd.
Binnenkort zal een begin worden gemaakt met de reconstructie van het (in 1945 verwoeste) Stadsslot. Berlijners die in stijl boodschappen willen doen, gaan naar de Brandenburger Strasse.
Het herstel van de beeldengroepen in slotpark Sanssouci vordert gestaag. Het nieuwe Hans Otto theater (veel glas en weelderige luifeldaken) vormt een serieuze toeristische attractie. De nieuwe bedrijvenparken zijn weliswaar niet mooi, maar voorzien wel in een toenemende behoefte.
Kortom, het gaat Potsdam zichtbaar goed...
Een paar jaar geleden rekende ongeveer de helft van de Brandenburgers zich nog tot de 'verliezers van de Duitse hereniging'. Nu is dat percentage geslonken tot 18 procent. Tweederde van de ondervraagden vreest geen werkloosheid. Eenzelfde meerderheid meent dat de deelstaat zich positief ontwikkelt...

Zurück zum Seitenanfang

Die Deutschen (in Schweizer Augen)
Jan Dirk Herbermann: Deutsche raus?. In der Schweiz kochen die Gefühle hoch. Die vielen tüchtigen Zuwanderer aus dem großen Nachbarland machen vielen Angst. Der Tagesspiegel Nr. 19481, 7.3.2007, S. 32
... ... ...
... Deutsche arbeiten ergebnisorientiert, reden weniger und legen ein anderes Tempo vor...
Vor allem beeindrucken die Deutschen mit ihrer Zuverlässigkeit, ihrem Fleiß und ihrem Drang zur Perfektion... "Die Deutschen wissen, warum sie hierher kommen", betont der Gipser Reto Hugentobler, "um zu arbeiten und um Geld zu verdienen, nicht um unsere Sozialsysteme auszubeuten."
...
... Intellektuelle wie der Zürcher Germanist Peter von Matt versuchen, Antworten zu finden: "Die Sozialpsychologie kennt das Phänomen, dass das kleine Land, die kleine Stadt eine bestimmte Animosität gegen den größeren Nachbarn entwickelt", sagt er. "Der Größere gilt stets als kalt, arrogant und materialistisch, der Kleinere spricht sich selbst Wärme und Gefühl zu."

Zurück zum Seitenanfang

Diese Seite ist Teil der Extraseiten zu Festen und Feiertagen in den Niederlanden

Über weitere Informationen, die ich auf diese Seite stellen kann, würde ich mich freuen: E-Mail an info@infos-fuer-alle.de. Ik ben ook blij als u mij informatie in het Nederlands stuurt.